امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد قربانی حج ای علمدار سپه در دلِ شب بار ببندمحمل پردگیان دوز ز اغیار ببند همۀ اهل حرم را به حرم کن احضارکودکان را به محبت دلِ شب کن بیدار این خداحافظی آخر ما با زهراستبعد از این وعدۀ ما با همگان کرب و بلاست خواهر انگار همین جاست طواف من و توقبر گم گشتۀ زهراست مطاف من و تو مادرا می برم از کوچه پریشانی رامی...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد قافلهٔ عشق این قافله را راحله جز عشق و وفا نیستدر سینهٔ آیینه، جز آیین صفا نیست جز در بَرِ یکتا قدِ این فرقه دو تا نیستحتّی جرس قافله، غافل ز خدا نیست رکن و حَجَر و حِجر، ز هجر است پریشانزمزم ز دو چشم آب بریزد پیِ ایشان اینان که روانند، همه روح و رواننداین سلسله هر یک تنشان جان جهانند این طایفه از طفل و...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد احرام حج بستی و عزم کربلا کردی وقتی که با عشق و عطش یاد خدا کردیاحرام حج بستی و عزم کربلا کردی تو در تمام راه، دور عشق چرخیدیحاشا اگر یک لحظه حَجّت را رها کردی هفتاد دفعه دور معشوق خودت گشتیآخر به روی نیزه حَجَّت را ادا کردی شیطان به رویت سنگ زد، از کوفه پرسیدم:کافر چرا اعمال حج را جا به جا کردی تا پای...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد حج ناتمام بار بربندید آهنگ سفر دارد حسیننیّت رفتن در آغوش خطر دارد حسین خنجر نامردمی خوردن ز اهل کوفه راخوب می داند که میراث از پدر دارد حسین وای من! مابین رود دجله و رود فراتلب ز شن های بیابان خشک تر دارد حسین اهل بیتش را ببین همراه خود آورده استچون که از پایان کار خود خبر دارد حسین تا بگوید شرط دینداری فقط آزادگی...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد در ماه محرّم عید قربان می شود حاجیان را گفت: آن جا کعبه عریان می شوددر طواف کعبه آن جا جسمتان جان می شود حج منم، چشمانتان را وا کنید ای حاجیانکعبه بی من از شما مردم گریزان می شود استطاعت هر که دارد می شود ملحق به منهر که نامرد است پشت کعبه پنهان می شود حاجیان را گفت: بی من حجّ ندارد حرمتیکعبه بی من...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد سفیر صبح ای سفیر صبح! نور از لامکان آورده ایبر حصار شب دمی آتشفشان آورده ای تا که از مشرق دمیدی، سرخ رو چون آفتابروشنایی از کران تا بی کران آورده ای تا چو نیلوفر زدی در برکۀ خون، دست و پاپای از رفعت به اوج کهکشان آورده ای آب دادی تا گُلِ توحید را از جوی خوندر کویرستان بهاری بی خزان آورده ای نام تو شد...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد بانگِ الرّحیل آه از دمی که در حرم عترت خلیلبرخاست از درای شتر بانگِ الرّحیل کردند از حجاز، بسیج ره عراقگفتند: «حَسبِیَ اللَّهُ رَبّی هُوَ الوَکیل» با صدهزار آرزو و میل و اشتیاق|می تاختند سویِ بلا از هزار میل می زد فرات موج، پیاپی ز اشتیاقمی گفت و داشت دیده پر از خون چو رود نیل کای قوم! مَهر فاطمه را کی سزَد دریغاز جانشین ساقیِ تسنیم...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد حجّ خون خوشا آن کس که امشب در کنار کعبه جا داردبه سر شور و به دل نور و به لب ذکر خدا دارد همه در مکّه جمع و کاروانی خارج از مکّهره صحرا گرفته، کیست این، عزم کجا دارد امیر کاروان، فرزند زهرا با جوانانشبرای حجّ خون عزم دیار کربلا دارد ذبیح اکبر این کاروان باشد علی اصغرکه حلقی تشنه اما تشنۀ تیر بلا دارد حسین...

امام حسین علیه السلام برای احیاء دین قیام کرد و زیر بار ذلت بیعت نرفت و جهت تکمیل قیام خود حج خود را ناتمام گذاشت و از مکه به طرف کربلا حرکت کرد آهنگ سفر از حریم کعبه آهنگ سفر داریم مامقصدی بالاتر از این در نظر داریم ما می رویم از کعبه سوی کربلای پُر بلااینچنین حُکم از خدای دادگر داریم ما از برِ قبر پیمبر گرچه هجرت کرده ایمگوش جان بر گفتۀ خیرالبشر داریم ما چون خدا خواهد ببیند جسم ما را غرق خوننِی ز مرگ اندیشه، نِی خوف از خطر داریم ما دینِ حق گر جُز به...